Zoekstrategie


Lees meer

De aanbevelingen zijn primair tot stand gekomen op basis van de aanbevelingen uit de NICE-richtlijn (NICE-richtlijn, 2012). Daarnaast is voor dit hoofdstuk een algemene systematische literatuursearch gedaan naar literatuur over de effectiviteit van anti-epileptica, verschenen na de NICE-richtlijn (vanaf 01/06/2010). Er is gezocht in de databases Medline, Embase en the Cochrane Library. Uiteindelijk werden geen artikelen gevonden die relevant waren voor deze uitgangsvraag.

In 2015 verscheen een Cochrane review over dit onderwerp (Strozzi et al., 2015).

Samenvatting van de literatuur


Lees meer

NICE-aanbevelingen (NICE-richtlijn, 2012)

  • Het besluit om anti-epileptica te continueren of te stoppen moet worden genomen door patiënt, zijn of haar familie of verzorgers en de behandelende neuroloog of kinderarts na een uitgebreide discussie over de voor- en nadelen van staken van de medicatie. De patiënt, zijn of haar familie en of verzorgers dienen op de hoogte te zijn van de recidiefkans bij staken van of doorgaan met de anti-epileptica.
  • De voor- en nadelen van staken van anti-epileptica dient bij iedereen die tenminste 2 jaar aanvalsvrij is te worden besproken.
  • Wanneer anti-epileptica worden gestaakt, dan dient dit langzaam te gebeuren (in tenminste 2-3 maanden) waarbij de anti-epileptica achtereenvolgend worden gestaakt.
  • Benzodiazepines en barbituraten dienen langzamer te worden uitgeslopen (tenminste 6 maanden) om ontrekkingsverschijnselen of aanvallen te voorkomen.
  • Er moet met de patiënt, zijn of haar familie of verzorgers en de behandelende neuroloog of kinderarts een terugvalplan zijn afgesproken in geval van een recidief. 

De Cochrane review van Strozzi includeerde vijf trials die in totaal 924 kinderen onder de 16 jaar includeerden (Strozzi et al., 2015). De gepoolde risk ratio voor recidief epileptische aanvallen na het stoppen met anti-epileptica was 1,34 (95%CI [1,13-1,59], P=0,0007). Stoppen met anti-epileptica na aanvalsvrijheid korter dan twee jaar was geassocieerd met een hoger risico (gepoolde risico ratio van 1,52 [95% BI [0,97-2,35]) op recidief epileptische aanvallen dan stoppen na een meer dan twee jaar aanvalsvrijheidsinterval. Stoppen na één jaar geeft dus een hogere recidiefkans dan stoppen na twee jaar. Alleen bij kinderen met een absence epilepsie van de kinderleeftijd en benigne rolandische epilepsie is deze kans niet verhoogd.

De betekenis van EEG-afwijkingen voor het succes van staken van medicatie werd bestudeerd in een meta-analyse van 15 cohort studies met 2349 patiënten (Tang & Xiao, 2017). Paroxysmale activiteit (piekgolfcomplexen of langzame golven) in het  EEG voor staken van medicatie voorspelde een hoog risico op recidief aanvallen.

Lamberink et al. (2017) deden een systematische review waarbij 45 studies met 7082 patiënten werden geïncludeerd. Tien studies met 1769 patiënten werden geïncludeerd in de en meta- analyse van 10 studies met 1769 patientenpatiënten (kinderen en volwassenen) met het doel te identificeren welke factoren het succes van staken van anti-epileptica bij aanvalsvrijheid bepalen. Het resultaat is een rekenmodel waarmee op basis van individuele variabelen en schatting van de kans op aanvalsvrijheid en opnieuw optreden van aanvallen gemaakt kan worden. Het rekenmodel is beschikbaar op internet  http://epilepsypredictiontools.info