concept 2018

Uitgangsvraag

Wat is de waarde van klinisch elektrofysiologisch onderzoek bij verdenking op epilepsie?


Inleiding


Lees meer

Klinisch elektrofysiologisch onderzoek wordt sinds 1940 op grote schaal gebruikt bij de diagnostiek van epilepsie. Dit onderzoek kan bestaan uit één of meer standaard EEGs, EEG na slaapdeprivatie, ambulant EEG, chronische video-EEG-monitoring voor aanvalsregistratie, en magneto-encefalografie (MEG).

EEG-onderzoek dient voor het ondersteunen van de klinische diagnose epilepsie, de classificatie van epilepsie en de lokalisatie van een mogelijke epilepsiebron (focus). In de classificatie wordt onderscheid gemaakt tussen lokatiegebonden (focale) en gegeneraliseerde epilepsie en of deze idiopathisch dan wel symptomatisch van aard is. Als een syndroomdiagnose gesteld kan worden, verdient dit de voorkeur. Daarnaast biedt een EEG prognostische informatie en worden EEG-bevindingen gebruikt bij het vaststellen van de duur van ontzegging van rijgeschiktheid. Bij enkele syndromen kan het EEG inzicht verschaffen in de ernst van de epilepsie, de langetermijn prognose van cognitief functioneren of het effect van een specifieke behandeling.

MEG wordt gebruikt bij de lokalisatie van een epileptische bron voor epilepsiechirurgie, maar nog vrijwel niet voor routinediagnostiek, classificatie, prognose of monitoring van behandeling.

Aanbevelingen

Doe EEG-onderzoek als er sprake is van een reële verdenking op epilepsie, en bijvoorbeeld niet bij een vermoedelijke syncope.

Doe ictaal EEG-onderzoek bij verdenking op psychogene niet-epileptische aanvallen.

Doe EEG-onderzoek bij kinderen en jongvolwassenen snel na de indicatiestelling en bij voorkeur snel na de (eerste) aanval en voor de start met anti-epileptica. 

Doe EEG-onderzoek bij voorkeur 's ochtends vroeg bij verdenking op juveniele myoclonus epilepsie.

Herhaal EEG-onderzoek wanneer een eerste EEG normaal of onduidelijk is en klinische verdenking op epilepsie voldoende hoog is. Een EEG na slaapdeprivatie heeft dan de voorkeur.

Doe in het algemeen geen EEG-onderzoek bij kinderen met febriele convulsies.