Overwegingen

De werkgroep is van mening dat in de keuze van medicatie voor de behandeling van absences bij kinderen met een absence epilepsie van de kinderleeftijd rekening gehouden moet worden met zowel aanvalsvrijheid als het optreden van bijwerkingen. In individuele gevallen kan het eventueel optreden van bijwerkingen een reden zijn om een specifieke keuze qua medicatie te maken.

In het algemeen wordt aangenomen dat monotherapie de voorkeur heeft boven combinatietherapie, omdat bij monotherapie in het algemeen minder bijwerkingen optreden. In het geval van absence epilepsie van de kinderleeftijd is echter geen studie verricht waaruit blijkt dat wisselen van monotherapie de voorkeur heeft boven het toevoegen van een tweede medicament. Evenmin is er literatuur waarin de combinatie valproaat en lamotrigine met de combinatie valproaat en ethosuximide of eventueel de combinatie van lamotrigine en ethosuximide wordt vergeleken bij deze vorm van epilepsie (Raspall-Chaure et al., 2008). Als behandeling met twee eerste keus medicamenten niet effectief is gebleken, wordt over het algemeen geadviseerd om een combinatie van deze medicijnen te gebruiken (NICE-richtlijn, 2012).