Zoekstrategie


Lees meer

De aanbevelingen zijn primair tot stand gekomen op basis van de aanbevelingen uit de NICE-richtlijn 2012 (NICE-richtlijn, 2012). Daarnaast is voor dit hoofdstuk een algemene systematische literatuursearch gedaan naar literatuur over de effectiviteit van anti-epileptica, verschenen na de NICE-richtlijn (vanaf 01/06/2010). Er is gezocht in de databases Medline, Embase en the Cochrane Library. Uiteindelijk is er geen literatuur gevonden die relevant was voor deze uitgangsvraag.

Samenvatting van de literatuur


Lees meer

NICE-aanbevelingen (NICE-richtlijn, 2012)

  • Geadviseerd wordt waar mogelijk te behandelen met monotherapie.
  • Wanneer het eerste middel faalt kan monotherapie met een ander anti-epilepticum worden geprobeerd.
  • Wanneer de aanvallen doorgaan ondanks adequate dosering van een eerste keuze anti-epilepticum dient de diagnose epilepsie heroverwogen te worden.
  • Wanneer een anti-epilepticum faalt vanwege bijwerkingen of onvoldoende aanvalscontrole, wordt een tweede anti-epilepticum toegevoegd en ingeslopen tot een adequate of maximaal verdraagbare dosering. Daarna wordt het eerste anti-epilepticum uitgeslopen.
  • Wanneer het tweede anti-epilepticum faalt, kan óf het eerste óf het tweede anti-epilepticum worden uitgeslopen afhankelijk van relatieve effectiviteit, bijwerkingen en verdraagbaarheid. Daarna kan een volgend anti-epilepticum worden ingeslopen.
  • Combinatietherapie komt pas in aanmerking wanneer twee pogingen met monotherapie niet hebben geresulteerd in aanvalsvrijheid. Wanneer combinatietherapie onvoldoende effect heeft, dient terug gegaan te worden naar het regime (monotherapie of combinatietherapie) dat het meest acceptabel was voor de patiënt voor wat betreft de balans tussen aanvalsreductie en het optreden van bijwerkingen.